Suwałki w literaturze

Suwałki zostały założone w 1690 roku przez zakon kamedułów, a 2 maja 1720 roku otrzymały z rąk króla Augusta Mocnego prawa miejskie. Miasto rozwijało się bardzo prężnie w czasie zaborów, przede wszystkim dlatego że zawarto tutaj siedzibę władz województwa augustowskiego , a oprócz tego ze względu na położenie miasta na trasie Petersburg – Warszawa. Oddanie do użytku kolei, która omijała Suwałki, zahamowało postęp miasta. W Królestwie Polskim Suwalki pełniły rolę miasta garnizonowego, stacjonowały tu wojska carskie.
Po odzyskaniu niepodległości, dawnych cesarskich koszarach stacjonowały liczne pułki. Wszystkie te jednostki wojskowe uczestniczyły w kampanii przeciwko Niemcom
i Związkowi Radzieckiemu w 1939 roku. W czasie okupacji miasto zostało wcielone bezpośrednio do Prus Wschodnich. Po II wojnie światowej Suwałki bardzo wolno rozwijały się i odbudowywały przede wszystkim za sprawą ogromnych strat ludnościowych.1
Wśród znanych Suwalczan należałoby wymienić: poetkę – Marię Konopnicką,
reżysera – Andrzeja Wajdę, żonę marszałka Józefa Piłsudskiego – Aleksandrę Piłsudską, ostatniego premiera Rządu Polskiego na uchodźstwie – Edwarda Szczepanika, malarza Alfreda Wierusza – Kowalskiego, Władysławę Racisową- która przez pełne swoje żywot związana jest z kulturą regionu, zaś wśród ludzi związanych z Suwalszczyzną: artystę plastyka – profesora Andzeja Strumiłłę, poetę – Czesława Miłosza, satyryka – Stanisława Tyma.