Kandydaci

Tradycyjnie nastawieni kandydaci do kapłaństwa kształcą się w sześciu seminariach duchownych: Flavigny (Francja), Zaitzkofen (Niemcy), Ecône (Szwajcaria), Winona (USA), La Reja (Argentyna) i Goulburn (Australia). Budowane jest kolejne seminarium na Filipinach. Istnieje także kilkanaście tradycyjnych klasztorów związanych z Bractwem, do których należy kilkudziesięciu tradycyjnych zakonników i zakonnic. Bractwo posiada także dwie szkoły wyższe o charakterze uniwersyteckim (w Paryżu i Lyonie) oraz kilkadziesiąt szkół średnich oraz podstawowych. Można przyjąć, że liczba zwolenników tego Bractwa na całym świecie wynosi obecnie kilkaset tysięcy osób. Największa liczba wiernych związanych z Bractwem pochodzi ze Szwajcarii, Francji, Niemiec i Stanów Zjednoczonych.
            Przełożonym Generalnym Bractwa św. Piusa X od roku 1994 jest bp Bernard Fellay, który rezyduje na stałe w Menzingen w Szwajcarii. Bractwo powołuje się na jurysdykcję zastępczą jako podstawę swej działalności i nie tworzy struktur równoległych wobec istniejących diecezji rzymskokatolickich. W poszczególnych krajach funkcjonują dystrykty, domy autonomiczne i przeoraty Bractwa, pełniąc posługę wśród tych wiernych, którzy zwracają się do jego kapłanów, oczekując tradycyjnej nauki i sakramentów, sprawowanych w przedsoborowym rycie rzymskim.
W Polsce Bractwo św. Piusa X rozpoczęło działalność w początkach lat 90-tych. Obecnie w Warszawie znajduje się Przeorat św. Piusa X, obejmujący swym zasięgiem Europę Środkowo-Wschodnią, którym kieruje ks. Karl T. Stehlin. Kilku kapłanów z tego przeoratu pełni posługę duszpasterską w kaplicach w Warszawie, Łodzi, Sopocie, Bydgoszczy, Lublinie, Krakowie, Katowicach i Częstochowie. W seminarium duchownym w bawarskim Zaitzkofen i szwajcarskim Ecône studiuje obecnie kilku Polaków. Pismem informacyjnym Bractwa w Polsce jest miesięcznik „Zawsze Wierni”, który ukazuje się od 1994 r. Jego redaktorem naczelnym jest ks. Edward Wesołek. Na łamach tego czasopisma prezentowana jest działalność środowisk tradycjonalistycznych na świecie, przedstawiane są ważkie problemy teologiczne i historyczne oraz przejawy zmian i reform we współczesnym Kościele. Ponadto wydawane są książki w integrystycznym wydawnictwie Te Deum, a stałą serią wydawniczą są encykliki papieży z epoki przedsoborowej. Trudno precyzyjnie określić liczbę zwolenników FSSPX w Polsce, ale można sądzić, że prócz około tysiąca wiernych związanych z Bractwem, liczba sympatyków tego tradycjonalistycznego nurtu wynosi w Polsce kilka tysięcy osób. Na Msze odprawiane w polskich kaplicach Bractwa uczęszcza około 300 osób.
Podjęcie przez Bractwo działalności duszpasterskiej w Polsce wywołało ostre reakcje władz Kościoła rzymskokatolickiego w naszym kraju. Biskupi określili Bractwo mianem środowiska schizmatyckiego i zakazali wiernym korzystania z posługi kapłanów Bractwa. Potępienie to pozostaje w wyraźnej sprzeczności z wyrazami sympatii okazywanymi przez te władze wyznaniom niekatolickim w myśl zasad regulujących stosunki ekumeniczne. Na przykład w jednym z warszawskich kościołów rzymskokatolickich za zgodą władz kościelnych odbywała się regularnie liturgia anglikańska, a na Śląsku istnieją przypadki wspólnego użytkowania kościołów i kaplic przez rzymskich katolików i luteran za zgodą odpowiednich władz kościelnych obu stron.